Tingëllimë

Tingëllimë Disa dhimbje t'i nxjerrin vargjet rrëke Disa të tjera ta bllokojnë edhe lotin Të parat me shpresën lidhen, përmbi dhé, Të dytat përmendin veçse Zotin. Ka dhimbje mendt t'i marrin, kohën ta hanë kot të tjera me kohën miqsohen, e t’nesërmet mbeten përherë sot Ato të parat si kripa treten, ngadalë, Të dytat merren vesh si vaji me ujin, pa fjalë... Ndërsa jeta ec nga dhimbja në dhimbje, me gëzimet përqafuar Koka don me ik prej supeve e zemra prej kraharorit, E këto të dyja njëra-tjetrën duke kërkuar. Shkojnë ndër rrugë t’erandshme, zhavorrit, Zbathur mendimesh në rrugëtimin e hënës, Me dhimbjet e babës e lotët e nënës… A. HYSA & R.A. HYSA ⇊ ❤❤